هممیهنان و فرزندان سرافراز ایران،
جمهوری اسلامی بار دیگر چهره واقعی خود را عریانتر از همیشه به نمایش گذاشته است؛ حکومتی که بقای خود را نه بر پایه مشروعیت مردمی، بلکه بر ستونهای دار، شکنجه و سرکوب بنا نهاده است. هر سپیدهدم در ایران، نه نوید زندگی، که آغاز فصلی تازه از مرگ و جنایت این حکومت اهریمنی است.
اعدام جوانان این سرزمین, از ساسان آزادور تا یعقوب کریمپور، ناصر بکرزاده, عرفان کیانی, محراب عبداللهزاده و هزاران تن دیگر تنها حذف چند انسان نیست؛ تلاشی سازمانیافته برای خفه کردن نفس یک ملت است. مرگ حسام علاءالدین زیر شکنجه، سندی دیگر بر ماهیت ضدانسانی رژیمی است که حتی حرمت پیکر بیجان قربانیان خود را نیز پاس نمیدارد.
پارمان پادشاهی ایرانیان با صراحت اعلام میکند: این جنایات مصداق آشکار جنایت علیه بشریت است.
ما تمام قد در کنار هممیهنان خود در ایران ایستادهایم, در کنار مادرانی که داغ فرزند بر دل دارند، در کنار پدرانی که پشت در زندانها چشمانتظار ماندهاند و در کنار جوانانی که هر لحظه سایه مرگ را بر فراز خود میبینند.
پیام ما به جامعه جهانی روشن و بیابهام است: سکوت در برابر این ماشین کشتار، همدستی با آن است. بیانیههای کلی و محکومیتهای لفظی، در حالی که مسیر تعامل با این رژیم همچنان باز است، فاقد ارزش اخلاقی و عملی است. جامعه جهانی باید از سطح واکنشهای نمادین عبور کرده و اقدامات مشخص، فوری و مؤثر علیه مسئولان این جنایات اتخاذ کند.
و خطاب ما به کارگزاران و آمران این سرکوب: شما نه در سایه قدرت، که در معرض داوری تاریخ ایستادهاید. روز حساب نزدیک است, روزی که در برابر ملت ایران و وجدان جهانی پاسخگو خواهید بود.
آن روز، به اراده ملت بزرگ و کهن ایران، تحقق خواهد یافت. روزی که میهن اهورایی ما از چنگال اهریمنی جمهوری اسلامی رهایی یافته است، روزی که بوی خون از کوچههای این سرزمین زدوده شده و به جای آن، نفس آزادی در هوای ایران جاری است. آن روز شما، آمران و عاملان این جنایات، نه در پشت میزهای قدرت، بلکه در پیشگاه عدالت ملت ایران خواهید ایستاد؛ محکوم به پاسخ در برابر هر قطره خونی که ریختهاید، در برابر هر مادری که داغ دیده، در برابر هر جوانی که طناب بر گردنش افکندید.
یاد جاویدنامان راه آزادی میهن تا ابد گرامی باد.
پاینده ایران
پیروز انقلاب شیر و خورشید ایران
جاوید شاه
پارمان پادشاهی ایرانیان